Een empirische vergelijking van de klassieke staartdeling en de hapmethode in een ROC

Abstract

We rapporteren een interventiestudie waarbij klassen van een mbo-opleiding herhalingslessen staartdelen kregen, met ofwel de klassieke staartdeling, ofwel de hapmethode. Voor en na de interventie werd de vaardigheid in het delen van getallen gemeten met verschillende maar gelijkende toetsen van elk 17 items. Beide toetsen hadden een interne- consistentiebetrouwbaarheid van rond .80. Het bleek dat er geen significant verschil was in de gemiddelde vooruitgang van de klas met de staartdeling versus de klassen met de hapmethode. Het 95%-betrouwbaarheidsinterval voor het verschil van de gemiddelde vooruitgang bij de hapmethode min de gemiddelde vooruitgang bij de klassieke staartdeling, waarbij voormeting en nameting zijn uitgedrukt op een schaal van 1 tot 10, was [-.73, 1.99]. Hierbij was Cohen's d gelijk aan 0.36 en het 95%-betrouwbaarheidsinterval hiervan was [-0.40, 1.12]. In de onderzochte omstandigheden lijkt er geen groot verschil te zijn tussen hapmethode en klassieke staartdeling wat betreft hun effect op de vooruitgang in rekenvaardigheid van leerlingen. Vermoedelijk is de effectgrootte hoogstens matig.