Wie is die trotse ambtenaar? Een onderzoek naar de determinanten van beroepstrots

Abstract

Al vaker is verondersteld dat trots belangrijke positieve effecten heeft op het functioneren van ambtenaren (prestaties) en de dienstverlening aan burgers. Om ambtenaren te stimuleren trots te zijn op hun beroep en hun beroepstrots te laten herwinnen, is het nodig om te weten wat ervoor zorgt dat ambtenaren trots zijn op hun werk. Er is weinig kwantitatief onderzoek gedaan naar determinanten van beroepstrots in de publieke sector en het onderzoek dat is verricht kenmerkt zich door een verscheidenheid aan definities en operationalisaties. Met dit onderzoek wordt bestudeerd in welke mate ambtenaren trots zijn en welke determinanten van invloed zijn op de mate van beroepstrots. Het datamateriaal is in 2010 verzameld door het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties in de zogeheten Personeels- en Mobiliteitsmonitor. Het blijkt dat drie op de tien Nederlandse ambtenaren niet trots is op het eigen beroep en dat dit niet een gevolg is van hun onbeïnvloedbare persoonskenmerken zoals geslacht, leeftijd en opleidingsniveau. Het zijn volgens dit onderzoek vooral de intrinsieke kenmerken van de relatie tussen ambtenaar en het werk die het grootste effect hebben op de mate van beroepstrots onder ambtenaren. Ambtenaren die zich verbonden voelen met de organisatie, tevreden zijn met de organisatie, tevreden zijn met hun werk en gemotiveerd zijn, zijn aanzienlijk trotser dan ambtenaren die dit alles ontberen.